visual diary


ehlai | apc | bs it | light painting | photoshop ;A;

photography
edits
ask
Random
Archive
About


1 2 3 4 5   Next page
pilosopogyno: ‘Yung mga ganitong tanong, dapat ‘di tinatanong sa’kin dahil kahit ako mismo, ‘di mabuting estudyante. Pero since ako tinanong mo, ‘di ka makakaexpect sa’kin ng magandang sagot dahil ito ‘yung ~pilosopogyno~ na paraan ng pagiging freshman o pagiging college student dahil pwede ‘to i-apply sa lahat ng level. O pati siguro sa mga highschool students. So parang tip nalang ‘to sa pagaaral. Pero tatlong beses ako naging freshman so… Kung ayaw mong ma-late, ‘wag kang pumasok. ’Yung tipong sobrang late ka na’t alam mong wala ka nang aabutan… Kahit magmadali ka, late ka parin. Maging waterbender. Sanayin ang sarili ‘pag tag-ulan. Ngayong college student ka na, kahit magka-bagyo o ikamamatay mo, papapasukin ka parin. Lahat naman tayo mamamatay. Kung hindi ka makahanap ng oras, gumawa ka. Ako kasi, tinatapos ko ang mga dapat tapusin agad. As in, kahit sa school palang ako, tinatapos ko na. Wala akong bag na dala o notebook. Ballpen lang kasi. Minsan, kapag may assignment [madalas lang], sa school ko na ginagawa. Bakit gano’n, lahat daw tayo may papel sa mundo? Tuwing exam lang nawawalan… Dapat laging may papel ka sa bag mo [since wala akong bag, “close” ko naman mga kaklase ko’t nanghihingi nalang sa kanila] dahil mahilig mangsurprise ‘yung mga depugang prof na ‘yan. Kahit first week palang. Depende. Pero dapat handa ka na. “Hindi ‘ko sure” means hindi. Oks lang kahit maging KJ minsan na ‘di ka palaging nakakasama sa mga friends mo. Tipong kung niyaya ka’t ayaw mo naman, ‘wag. Kung nagtitipid ka… ‘wag. Mas madalas kang tutuksuin ng mga kaibigan mo na ‘wag pumasok. ‘Wag niyo nang gayahin ang karanasan ko.  ygolohcysP. Reverse psychology ‘yan. O umarte ka’t dalhin mo ang prof mo para iba ang tingin niya sa’yo. Maki-ride ka sa trip niya minsan na kahit sa labas, close kayo. Ewan ko ha pero sa Southville kasi, required na maging close niyo ata ‘yung prof or vice versa kasi gano’n talaga doon. Minsan, nagjo-joke time pa nga kami para good vibes. [Applicable sa ibang prof] Kung gusto, may paraan. Kung hindi, ‘di wag. Nakaranas ako ng grade na 58 sa prelims at 60+ sa midterms tapos pumasa ako sa subject na ‘yun. PolGov ‘yun. Nakipagsagutan pa ako sa prof ko na “Hindi naman ako naniniwala sa politiko na ‘yan e.” dahil ‘di ko talaga trip ang PolGov. Mahina ako diyan dahil madaming mememorize-in at politics so… ‘yun. Pero, kailangang makapasa. Noong finals, naka-96 ako no’n at nagspecial exam ako’t nauna para maka-solo lang. Kailangan kong makapasa kasi. May pag-asa kung gusto mo. Syempre, gagawan mo ng paraan ‘yan. Go Team! Kaya ka may kaklase para may makakatulong sa’yo. Pwede kang magpaturo sa kanila tapos, bawian mo sila. Kung may project ka, bayaran mo sila. Pero kapag may exam, kumopya ka. [Bahala ka sa buhay mo] Wala pa naman atang nag graduate na hindi pa nangongopya sa buong buhay niya. Hindi niyo kasalanan kung nasabihan kayo ng pare-parehas ‘yung sagot niyo. Pare-parehas din naman mga tanong. Diskarte nalang. Magpasalamat sa “Buti nalang”. Ok lang kahit hindi ikaw ‘yung may pinakamataas na grade. Hindi naman kailangang ikaw ‘yung magna o suma. Pero kung gusto mo, why not? Pero ok na ‘yung tipong 80 ka or 90 o kahit pasang awa lang na basta, pasado. Ang importante, wala kang bagsak para ‘di ka mahuli o irreg. Hindi naman din grades ang batayan ng pagiging matalino sa tunay na buhay. Pero kung may bagsak ka, edi next time. Gawin mo nalang ‘yung mga ginawa mo “sana” sa susunod. Mag-aral ng mabuti. Ito actually ang pinakaimportante sa lahat. Self explanatory. ‘Di mo na kailangang mangopya. Wala ka nang po-problemahin. Hindi mo naman kailangang mag-club gabi gabi o maghanap ng madaming kaibigan. Kaya ka nga nagcollege, para gumraduate. Para mapadali na ‘yung paghanap mo ng trabaho. Tulungan mo nalang sarili mo.

proud :)

















Theme made by Max Davis.